U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

www.rinirikkert.nl

Padwerklezing 3 - Je bestemming kiezen - Eva Pierrakos

hertaald door Rini Rikkert

 

De Goddelijke groeten! ik breng jullie Gods zegen lieve mensen.

Als je als menselijke geest een volgend aards leven binnengaat, neem je de opgave die je te vervullen hebt al met je mee. Het plan is uitgestippeld. In veel gevallen heeft je geest zelfs het recht zijn toekomstige leven te bespreken met de daartoe bevoegde geestelijke wezens. Je kan dus tot op zekere hoogte meebeslissen over je lot, al naar gelang je reeds verworven inzicht. Als geest heb je namelijk een beter overzicht dan als mens.

Je begrijpt dat het bepaald niet de zin van het leven is, om het zo aangenaam mogelijk te hebben. Het doel van het leven is je verder te ontwikkelen, en liefst spoedig te delen in het volkomen geluk dat op aarde in geen enkel geval kan bestaan.

Als geest weet je dat je alleen door een geestelijke manier van werken jouw geestelijk weten in je intellect kan laten doordringen. Maar als geest weet je ook dat het niet altijd lukt, en dat daarom vaak moeilijkheden, beproevingen en zelfs de zogenaamde ‘slagen van het lot’ nodig zijn om je dan toch, eventueel, op de juiste weg, en in de juiste mentaliteit te brengen. Want de herinnering wijkt namelijk automatisch op het moment waarop de materie zich om de geest sluit. Dat is meteen ook doorslaggevend. Want het weten van de geest moet nu eenmaal verworven worden.

En dat kan, zoals gezegd, alleen als de mens zich de moeite getroost innerlijk onderzoek te doen: dus niet alleen naar God zoeken en de waarheden van de schepping; naar buiten gericht en in het algemeen.

Want alleen in jezelf kan je de heel speciale zin en het doel van jouw leven gaan ontdekken en de persoonlijke opgaven die je te vervullen hebt. Maar als je je steeds weer door deze aardse wereld laat imponeren, dan gaat deze diepere zin verloren.

En zo gaat het heel vaak door, van het ene leven naar het andere, zonder vooruit te komen - en word je maar steeds opnieuw geboren met hetzelfde doel.

De geest wéét dat dit het gevaar van het aardse leven is. Maar weet ook, dat als je je leven vanuit geestelijk standpunt juist leeft, je je op aarde verhoudingsgewijs in korte tijd hoger kan ontwikkelen dan ooit mogelijk zou zijn in de geestelijke wereld - juist omdat daar alles veel gemakkelijker gaat.

De moeilijkheden op aarde hebben voor het grootste deel te maken met de materie, en alles wat daarbij hoort: Enerzijds omdat zelfs de herinnering uitdooft en opnieuw verworven moet worden; Anderzijds vanwege de verlokkingen van diezelfde materie.

En alleen degene die over deze moeilijkheden heen stapt kan de overwinning behalen en er op aarde het beste van maken. Daarom weten de geesten die op het punt staan te incarneren dat er dingen nodig zijn, om je wakker te schudden - zodat je niet vast blijft zitten in de materie en alles daaromheen. Daarom kan een geest ergens voor zijn incarnatie zeggen: ‘ik smeek je, help me,  niet alleen met Kracht en Leiding, maar geef me ook, als blijkt dat ik mijn aandeel niet vervul, deze of gene rampspoed te verwerken. Dan is de kans groter dat ik ontwaak en mijn leven vanuit een ander gezichtspunt ga bekijken(voor zover mogelijk dan, en naar de trap van mijn ontwikkeling) – groter dan wanneer alles gladjes verloopt en al mijn wensen altijd maar vervuld worden…

                                     

Daarom is het voor jullie, lieve mensen, belangrijk om te erkennen dat veel wat zich in jouw lot telkens maar herhaalt door jouzelf gekozen en bestemd kan zijn, toen je ooit dit bredere inzicht had vóórdat de materie zich om je geest plooide. Het zal je ook helpen, om dat te weten. Het is zelfs vaak zo dat een zeer eerzuchtige, omhoog strevende geest smeekt om een zwaar lot, want eenmaal vrij van materie begrijpt hij dat dit leed zo minimaal en kort is vergeleken met wat er valt te winnen. Dat zal jullie allemaal aan het denken zetten.

 

Ik wil graag al mijn vrienden voorstellen na te denken over je leven en over jouw slagen van het lot, of narigheden, en of dit of dat niet juist door jezelf gekozen is voor het geval er iets ontbreekt dat nog vervuld moet worden. Bekijk het ook eens vanuit dit standpunt, wat er nog in jou gevonden en opgelost dient te worden.

Als je dit met je hele wil gaat onderzoeken, zal je het antwoord gegeven worden je zal het voelen je zal het bevestigd krijgen. Ook dit moet je leren. Er is oefening bij nodig, het komt niet vanzelf. Geloof maar niet dat je zomaar vanzelf werkelijk goed kan mediteren. Daar is oefening, wil en uithoudingsvermogen voor nodig. En dan moet je ook nog eens strijden tegen je eigen ontkennende stromingen. Maar de beloning is groot, het maakt je gelukkiger, vast en zeker!

 

Als in de geestenwereld erkend wordt dat de mens werkelijk vol goede wil is hieromtrent, dan zal er ook bijpassende leiding naar je toe komen, die je ook van buitenaf zal helpen dat te bereiken wat je je had voorgenomen.

Als nu het leven ten einde is, en de geest de materie aflegt en je moet dan erkennen dat je niet alles vervuld hebt wat je je had voorgenomen, dan wordt het heel vaak zó geleid dat je nog als geest de mogelijkheid krijgt het voorbije aardse leven tot volledige vervulling te brengen, en begonnen opdrachten te beëindigen of bepaalde lasten op te ruimen. Zo kan je dan vaak met je toenmalige familie of omgeving, met wie je nog iets had op te lossen als geest verder werken. Alleen is het dan wel veel zwaarder. Lichter ook, voor zover je over meer inzicht beschikt: de uitgewiste herinnering is weer terug en je begrijpt waar het om gaat. Maar het is moeilijker, omdat er veel minder mogelijkheden zijn om door te komen, en zo iets voor elkaar te krijgen. Zo kan een aards mens bijvoorbeeld op een ander invloed uitoefenen, alleen al door zichzelf op een bepaald terrein te overwinnen. Via een medemens is die invloed dus altijd werkzamer en langduriger. Een voorbeeld is dus overtuigender dan woorden; iemand overreden of je wil opleggen werkt minder goed, al is het nog zo juist en dient het nog zo het goede.

 

In de mate waarin de mens zijn eigen zwakheden overwint; in zichzelf de geestelijke wetten waar maakt, en leert lief te hebben - zal hij ook in contact komen met medemensen, op de momenten dat hij ze nodig heeft. Dit is een wetmatigheid die nooit faalt. Het werkt dan wel indirect, maar het resultaat zal altijd voor iedereen na verloop van tijd volstrekt zichtbaar zijn. Maar als geest kan je dat niet, want de meeste mensen vangen de inspiratie van de geesten niet op. En ook als je het op de één of andere manier opvangt vertaal je het nog vaak fout, of je laat het langs je afglijden…

Daarom heeft deze geest het dan veel, veel zwaarder, en heeft veel meer tijd nodig als het al lukt de begonnen opgaaf als geest te beëindigen. Vaak heb je dan toch nog een volgend extra aards leven nodig voor dit doel.

 

En zo bouwt ieder mens en iedere geest precies die wereld op waarin hij leeft. Hij bouwt na het aardse leven voor zichzelf een thuis in de geestenwereld en bouwt voor zichzelf ook weer zijn toekomstige aardse leven op. Alle daden, gedachten en gevoelens hebben vormen die het geestelijke thuisland (al is het maar voorbijgaand) vorm geven evenals de lotsbestemmingen van toekomstige aardse levens.

 

Het stemt niet alleen overeen met wat voortvloeit uit de eigen mentaliteit en houding, de natuurlijke gevolgen daarvan, maar dat, wat is ontstaan, deze zo opgebouwde vormen, geven ook heel precies weer wat diegene voor zijn verdere individuele ontwikkeling nodig heeft. Mediteer allemaal maar eens over deze zin. daar kan je veel uit opmaken. Het is opnieuw een voorbeeld hoe de vergelijking altijd opgaat. Hoe het zware dan wel zelf geproduceerd wordt, maar dat juist alleen daarin het middel tot heil kan liggen. Daar is de volledige grootte van de goddelijke wijsheid en haar wonderbaarlijke wetmatigheid in gelegen. Wie dit begrijpt zal ook erkennen hoe noodlot en vrije wil niet twee elkaar uitsluitende factoren zijn maar met elkaar verweven en verbonden.

 

Zo zijn ook de lotsbestemmingen van iedereen persoonlijk in dergelijke geestelijke vormen opgebouwd die dan hun uitwerking moeten hebben. Als door onwetendheid of onkunde van deze wetmatigheden ongunstige vormen worden opgebouwd moet ieder wezen zelf deze ongunstige vormen opnieuw oplossen, en dat kan alleen maar geschieden als je de geestelijke weg van zelfoverwinning en zelfkennis, de zoektocht naar binnen gaat. Voor dat alles, lieve mensen, is wilskracht nodig.

Nu zullen vele vrienden zeggen: allemaal leuk en aardig, maar de één is geboren met een flinke portie wilskracht, de ander helemaal niet. Hoe moet je het dan volhouden als je die wilskracht niet hebt meegekregen? Daar wil ik het nu over hebben.

Ook de wilskracht, net als iedere andere eigenschap moet door iedereen zelf ontwikkeld en opgebouwd worden. Het kan alleen maar zo. Als een mens al met die wilskracht geboren is dan heeft hij die ooit in het verleden al eens ontwikkeld, zodat hij dit ‘topstuk’ (als ik het even zo noem) mee kan brengen en het hem nu ten goede komt. Maar als dat nog niet gebeurd is dan zal het in dit leven verworven moeten worden. Precies zo gaat het trouwens met alle andere eigenschappen, zoals kunnen liefhebben, tolerantie, goedheid, enzovoort. Ik wil jullie nu laten zien hoe iedereen die wilskracht kan verwerven want God verlangt van niemand het onmogelijke, lieve mensen!

 

Wilskracht is een direct resultaat van inzicht, weten en de daaruit voortvloeiende beslissing. Want ieder mens bezit een zekere hoeveelheid kracht, en het hangt alleen maar van jezelf af in welke banen je deze kracht, die je heus bezit, leidt. Veel mensen verspillen deze kracht óf met nutteloze krachtsinspanningen die niets opbouwen wat geestelijk waardevol is, of door zich aan zieke, onzuivere gevoelsstromen over te geven… en daar is een grote krachtsinspanning voor nodig. Nu is het ook een geestelijke wet dat kracht die je geeft voor een positief geestelijk doel altijd weer vernieuwd wordt. Maar als die krachten verwikkeld raken in een negatieve kringloop, of in geestelijk onproductieve stromingen, gaan ze in rook op - zijn ze verspild, omdat ze niet, of niet genoeg vernieuwd kunnen worden.

Vandaar dat je vaak kan vaststellen dat mensen die heel veel goeds doen over een bijna bovenmenselijke kracht lijken te beschikken. Wie dus weet waar het om gaat in dit leven, zal de kracht die hem ter beschikking staat, zelf sturen, en waar nodig de wissels in zichzelf omzetten. Maar leef je zomaar voor het vaderland weg, en maak je je niet druk over de ware zin van het leven, dan leid je je krachten in valse banen en worden ze verbruikt zonder voldoende vernieuwd te worden.

 

Dus. Daarom is de éérste stap bij het ontwikkelen van wilskracht: het nadenken. Of, zoals jullie het ook wel zeggen: het op de juiste manier mediteren. want wie bepaalde inzichten verwerft die zal het gemakkelijker vallen de bijbehorende innerlijke consequenties te trekken en de daaruit volgende beslissingen te nemen.

Het is ook een beslissing en innerlijke ommekeer als een mens tegen zichzelf zegt: Welnu, ik leef op deze aarde om een bepaalde reden. Misschien ontbreekt de wilskracht me om het doel van mijn bestaan zo goed als mogelijk is te vervullen, met alle zelfoverwinningen die daarvoor nodig zijn - maar ik zal God om deze kracht bidden want uiteindelijk wil ik toch het goede. Ik heb om te beginnen God lief en wil hem welgevallig zijn.

 

Anderzijds wil ik de tijd en het beetje moeite nemen daarover na te denken, en me te openen voor de Goddelijke inzichten, en me daarvoor regelmatig, dagelijks, zeg maar 20 tot 30 minuten, met mijn geestelijk leven bezig houden. En als ik ontdek dat het me voorlopig nog aan wilskracht ontbreekt, dan neem ik dat thema op in mijn meditatie in mijn tweegesprek met God en met Christus, die klaarstaan om me te helpen, en met mijn persoonlijke geestesvrienden, die er ook al op wachten mij te kunnen helpen, zodra ik de voorwaarden daartoe vervul, om lessen aan te nemen en inzichten te winnen, om zo de ontbrekende wilskracht in mij te laten groeien.

 

Dit kan iedereen doen! Zóveel wilskracht, zoveel zelfoverwinning, kan iedereen opbrengen. Jullie, mensen, moeten ook niet gelijk met het moeilijkste beginnen, je begint toch ook niet, als je een huis bouwt, met het dak?! Dan begin je toch met de fundamenten. Daarbij gaat het trouwens alleen maar om een verplaatsing van krachten en hun gewicht, als ik het zo zeggen mag. Als de mens dit eenmaal beslist, en zich daar dan ook aan houdt, wat voor niemand te zwaar of te veel is - dan zal ook de geestelijke wereld je helpen die wilskracht steeds sterker te maken, waardoor de volgende en duidelijk zwaardere stappen in je ontwikkeling dan veel lichter lijken te worden. Dat kan ik jullie beloven, mijn vrienden, en velen hebben dat al bevestigd gezien in hun leven. Zo zal zelfs degene bij wie wilskracht ontbrak er na verloop van tijd net zoveel van hebben als de mens die het bij zijn geboorte al meekreeg. Wie erkent waar het om gaat, waar de focus van je concentratie moet liggen, en wie die kennis van een oppervlakkige laag van zijn verstand in diepere lagen weet te verankeren, (wat gebeurt door regelmatige en juiste meditatie, dat leren ontwikkelen is een deel van deze weg) diegene zal de noodzakelijke innerlijke beslissing ook werkelijk nemen.

 

Ik heb in mijn laatste lezing al gesproken over het innerlijke beslissen. Ook dit is zo’n beslissing die echt eenmaal genomen moet worden, en dat kan alleen maar via de weg van het inzicht. Even kort samengevat: Om de weg van de wilskracht te gaan is de eerste stap inzicht en de tweede stap de bijbehorende beslissing nemen.

Dus als je voelt dat voldoende wilskracht ontbreekt, dan ontbreekt het doorslaggevende inzicht te weten waar het om gaat. Misschien begrijp je het ergens wel vaag maar het dringt nog niet volkomen door tot je ziel. Misschien wel omdat iets in jezelf zich ertegen verzet en zich weer aan de bekende weg vastklampt, waar er geen zelfoverwinning aan te pas komt. Dan ben je in tweestrijd met jezelf: één deel heeft wel weet van het geestelijke, maar het andere deel van je persoonlijkheid trekt niet de noodzakelijke consequenties uit dat wat je ‘ergens wel weet’… je wilt het helemaal niet waar hebben. Daarom is het ook de eerste stap om dit oppervlakkige weten te verdiepen, en daar vervolgens aan te werken, zodat het inzicht doordringt in de hele persoonlijkheid. Pas als je dat doet –  en je kán het ook, als je er een beetje moeite voor doet, en wat tijd neemt – dan zal je ook zeker passende beslissingen nemen en de wil hebben je leven en je krachten naar het geestelijke te richten, erkennend en voluit begrijpend dat alleen maar zo ook de aardse problemen opgelost kunnen worden. Alleen maar zo.

En daarmee wek je de grootste kracht in jezelf, zodat alle volgende opwaartse stappen steeds lichter zullen vallen. Altijd en bij iedereen is het begin het moeilijkst.

Maar hoe vaak zien we niet in mensen die denken dat ze niet genoeg wilskracht hebben dat ze heus wel genoeg wilskracht hebben, als die kracht maar in de juiste banen geleid kon worden vanaf het moment dat de mens zelf de wissels omgooit.

Maar alleen al het besef van een dergelijke noodzakelijkheid zou de mens ertoe brengen het ook te doen. Zolang je jezelf voorhoudt dat het zo ook wel gaat, zal je het niet doen, en de gemakkelijke weg blijven gaan. Je instelling is echter het teken

dat de verhouding tussen jou en God niet volledig harmonieus is. Dus als je je in zo’n situatie bevindt zou je ook eens over God en Christus moeten nadenken, en daar niet voor terugschrikken. Want iedereen zal moeten toegeven dat je dát toch wel aan God verschuldigd bent waar je verder ook wel of niet in gelooft. (als je tenminste geen atheïst bent) Dat móet toch de wil van God wel zijn. En zo kan je ook Christus danken voor alles wat hij uit liefde voor jou heeft gedaan, wat hij op zich genomen heeft. Als je ook op deze manier mediteert en erover nadenkt zal je tot de juiste conclusie en het juiste besluit moeten komen, en daarmee wordt je leven levende religie en niet uitsluitend theorie. Geloof maar, dat er echt niet zoveel van je verlangd wordt: dagelijks dat beetje tijd en moeite opbrengen, jezelf onderzoeken waar het precies fout lijkt te gaan als je je geestelijk leven goed wil ontwikkelen..

En als de wilskracht daartoe ontbreekt en het daarom te moeilijk is deze discipline op te brengen dan moet dat het eerste thema zijn waar je je in dit dagelijkse stille uur mee bezighoudt om daarmee het noodzakelijke fundament te leggen waar je geestelijke huis op gebouwd kan worden. Bid dan, om te beginnen, om hulp, kracht en inzicht.

 

Anderzijds is het ook goed om tegelijk in jezelf te onderzoeken wat het toch is, dat je dat beetje tijd zo slecht kan opbrengen. Ondervraag jezelf eerlijk, schuif alle soorten dekmantels en smoesjes opzij. Ben je soms bang ergens op te stuiten wat je liever verborgen blijft houden? Wel, als dat zo is, kan je simpele gezonde verstand je ook helpen. want je weet zelf wel, dat voor God en de geestelijke wereld (trouwens, ook voor jezelf  wanneer je ooit in die tijd zal zijn) er niets verborgen kan blijven. Hoe eerder het aan de oppervlakte komt des te lichter is het, en des te beter voor jou. En je kan jezelf ook vertellen, dat alles wat verborgen is, de mens veel meer conflicten bezorgt dan wanneer het aan de oppervlakte gebracht wordt en dan bewust erkend en verwerkt. Dat weten jullie menselijke psychologen ook allang, dus jullie kunnen het ook zeker weten: je wint er niets bij je ogen te sluiten voor wat er nu eenmaal in je omgaat. Laat dit goed tot je doordringen, tot het deel van je is.

Daar zal je veel voordeel van hebben. Als deze beginnersmoeilijkheden overwonnen zijn en je al een beetje meester over jezelf geworden bent (tenminste wat dit betreft) dan zal de geestelijke wereld je meestal laten zien, wat de volgende stap op je weg is, wat er nu verwerkt en bevochten moet worden. Het leven zal het je op een presenteerblaadje aanbieden en als je de juiste meditatie hebt geleerd kan je dat elke dag met open ogen beoordelen en de tekenen leren verstaan.

 

Ook de vrienden die deze beginnersmoeilijkheden al overwonnen hebben pakken dat stille uur niet altijd goed aan. Ze houden het vaak te algemeen, steeds hetzelfde niet alleen als ze voor anderen bidden, maar ook als ze dat voor zichzelf doen.

De eigen meditatie, het eigen gebed moet variëren. Je moet ontdekken wat er juist nu in je ontwikkeling aan de orde is. Als je dat maar steeds niet weet, dan krijg je heus wel dat inzicht als je er echt naar zoekt, je aandacht richt op wat juist nu ingezien, geleerd, overwonnen, geaccepteerd enz. enz. moet worden.

Met dit probleem moet dan heel in het bijzonder telkens in gebed naar God en Christus gegaan worden, en onderhoud je tegelijk ook met je persoonlijke geestesvrienden,  die zo persoonlijk bij jullie betrokken zijn. Het is hun bijzondere opdracht om jullie daarmee te helpen. Zo krijg je een werkelijk levend gebed. Als je dan om hulp gebeden hebt, om kracht en inzicht in het probleem wat dan speelt, dan moet je stil zijn en innerlijk luisteren - en dan weer nadenken, je gedachten laten gaan.

Dan wordt het mettertijd duidelijk waar het mee samenhangt, waar het vandaan komt, waarom je zo reageert. Dit groeiende begrip voor je eigen innerlijke reacties en stromingen zal je een heel stuk verder helpen.

En blijf jezelf doorlopend trainen om moedig je eigen innerlijke waarheid recht in het gezicht te kijken. Blijf steeds weer nieuwe plannen maken, de waarheden koesteren als je ze zelfstandig overdenkt. Zo zal je geestelijk werk steeds productiever worden, steeds levendiger, en daarom ook variëren. Geen vaststaande formule, die iedere dag afgewerkt wordt. Zo zal ook je relatie met God steeds harmonischer worden.