U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

www.rinirikkert.nl

Gesprekken met lezers:

Wil je, naar aanleiding van de ervaringsverhalen op deze website, zelf ook iets delen of opmerken? Je mail is welkom! (De laatste reacties staan bovenaan)

Overzicht reacties:

15-10-2018 Gerda: contact maken - het proberen waard!

05-10-2018 Jeanine: de spreuk van de olifant; 2) een andere kerk?

03-10-2018 Hans: Ik beleef mijn contact met Hogerhand heel anders

 

15-10-2018 Gerda: Contact maken: het proberen waard!                                                                                                                                                                                                    

Tja, wat is contact maken met je Gids/Beschermengel? Of hoe doe je dat? Ik weet dat ik jaren geleden op een engelenworkshop bij jou, Rini, er kennis mee maakte.. we zaten aan een tafel en ik had een A-viertje voor me liggen, potlood in m’n hand en maar kijken/ afwachten of ik iets ‘hoorde’…

Nu ik dit opschrijf zal het heel onduidelijk en vaag klinken, al kan ik erbij vertellen dat het me nu, zoveel jaren later, zoveel gegeven heeft!

Het werkt verhelderend, je kan en mag veel, zo niet álles’ aan ze kwijt!!  Want het is en blijft bij hen en het fijne is dat je alles in je eigen woorden en beleving mag laten weten! En jawel… ‘tegengas’ of ‘een spiegel’ wordt je ook voorgehouden! Ik ga ervan uit dat ik dan aan een aantal engelen en gidsen schrijf .. Hogerhand is het voor mij niet maar wel ‘een hogere Krachtbron’ die niet uit één persoon bestaat. Hoe ik daarbij kom weet ik niet, wellicht ga ik daar nog weleens over schrijven… :-)

 Hoe kan ik het beste weergeven hoe ik ga schrijven? Ik weet het niet want het is zoals Hans al zei, het is echt moeilijk de juiste woorden te vinden. Toch ga ik wat proberen. Zo weet ik nog dat ik mezelf er de tijd voor gunde om ervoor te gaan zitten, pen en papier voor me (later ben ik via de computer gaan schrijven want dat is wel zo gemakkelijk). Een * voor de antwoorden en ik weet precies  wie er aan het woord is. Meestal ontsteek ik een kaars en als ik er behoefte aan heb leg ik er dingen bij, zoals een steen of een mooie gekleurde doek. 

Ik zit goed met de benen op de grond en vraag of de engelen en gidsen me willen helpen bij het contact maken. Ik denk dat het contact maken het grootste onderdeel van deze beleving is. Je overgeven aan wat er tot jou wil komen. Mij helpt het, het donker te maken in m’n hoofd en elke gedachte die wil komen daarin te laten oplossen zodat er ruimte kan komen voor de boodschappen die mij kenbaar gemaakt willen worden. Zo raak je ‘in de ban van’ en bestaat alles om je heen even niet. En zo ga ik beginnen met schrijven, niet wetende wat er komt…

 Een goed contact is voelbaar en de woorden overtreffen die van mezelf. Woorden die niet van mij zijn, komen en schrijf ik op, en zo ontstaat er een heel gesprek. Met vragen en antwoorden, met de meest onzinnige dingen aan vragen, van boosheid, twijfels, angst en onzekerheid… Schelden soms... 

Vele, vele malen twijfel ik aan mijn contact, maar aan het gevoel van verrijking wat het mij schenkt hoef ik niet te twijfelen!

Ik hoop dat die verrijking iedereen die dit leest ten deel mag vallen als je contact wilt gaan maken, het is echt het proberen waard!!! 

Rr: Wat fijn Gerda, dat je jouw contact zo duidelijk en mooi onder woorden hebt gebracht. Dank je wel! Heel bijzonder is dat toch, dat iedereen het net weer anders beleeft. Wat de voorbereiding betreft: ik weet dat het voor jou heel vanzelfsprekend is, maar ik wil er voor de andere lezers nog even bij vertellen dat daarbij heel belangrijk is, dat je je heel bewust naar het licht keert. Elders staat het 'zeven-stappen-plan', wat we altijd gebruiken.  

 

5-10-2018 Jeanine:

 Heel herkenbaar, wat je schrijft. Je herkent jezelf vast ook wel in de spreuk die ik vandaag heb ingestuurd voor 'dagelijksegedachtenet'...

'Als je een poosje naar de staart hebt gekeken, wil dat nog niet zeggen dat je de hele olifant hebt gezien'...

Rr: bedankt Jeanine, mooie spreuk! Een leuke variant op het verhaaltje van de mensen die met een blinddoek voor een stukje van de olifant mogen voelen, en dan ruzie krijgen, omdat ze allemaal met een andere beschrijving komen: ze hebben allemaal gelijk.. én ongelijk!

 

7-10-2018 Jeanine: Een andere kerk?

Hoi Rini, leuk dat je die gedachte op je website hebt geplaatst. Ik had hem alleen met een andere uitleg ingestuurd, namelijk dat het belangrijk is om niet te snel over elkaar te oordelen. Hoe vaak komt het niet voor dat we iemand beoordelen op een klein stukje van wat we van diegene gezien hebben en daar al meteen een hokje bij klaar hebben staan zonder eerst goed te kijken of de betreffende persoon wel in dat hokje past?

Als ik meer bagage had, bijvoorbeeld in de vorm van een ter zake doende studie, zou ik een kerk oprichten. Nou ja, geen kerk, maar laten we het "Genootschap voor Verbinding en Dienstbaarheid " noemen. (Dan heb je meteen een leuke afkorting...) Ik denk dat er nu niet zoiets bestaat, of zou humanisme zoiets zijn? Anders zou ik zelf zo'n kerk moeten stichten. Of in ieder geval, daar fantaseer ik wel eens over.

Een kerk of genootschap van mensen met allerlei verschillende achtergronden, die allemaal als doel hebben om meer onderling verbinding te creëren en zich dienstbaar op de stellen. Met z'n allen vooral geloven in de liefde. 

Wekelijkse bijeenkomsten, waar best ook eens uit de bijbel wordt gelezen, maar ook uit allerlei andere religieuze en filosofische geschriften. Niet alleen maar bidden, maar ook mediteren, yoga beoefenen, mantra zingen, (ritueel) dansen, intuïtief schilderen, enzovoort. 

Iedereen die iets zinnigs te zeggen heeft komt een keer aan de beurt om een preek/toespraak te houden.

Geen briefjes met bijbelteksten, maar "free hugs" uitdelen. Met elkaar en de omgeving bezig zijn met van elkaar te leren en spiritueel te groeien. 

Zoiets, waarom bestaat dat nog niet? Waarom zit iedereen hier zo aan de bijbel vastgeroest en wordt er zo weinig gedaan om mensen vrij te leren denken?

In ieder geval probeer ik mijn kinderen als vrije denkers op te voeden en het wordt steeds leuker. Ze gaan steeds diepere vragen stellen. Het werkt volgens mij beter dan straffen en belonen.

 

Rr: Die afkorting lijkt me ongelukkig Jeanine, maar de rest klinkt goed! Het meeste heb ik in de kerk ook wel gedáán, en altijd met een enthousiaste groep mensen. Maar ja, vrij denken is pas het eerste begin. Nieuwe wegen gaan vraagt vervolgens heel veel tijd, toewijding, creativiteit enz... niet iedereen wil en/of kan dat! Juist kerkmensen hebben het vaak al gigantisch druk met al hun vrijwilligerswerk. De kerkdienst is dan vooral een uur van rust, inkeer... en de vaste vorm helpt daarbij. Dus. Misschien vinden we een kerk die open wil staan voor beide vormen, de vrije, en de vaste op zondagmorgen. Dan gaan we aan de slag, goed?    

 

3-10-2018 Hans:

Boeiend, Rini! Ik beleef het contact met de “hogere wereld” alleen heel anders dan jij. Het is absoluut geen “gesprek” zoals jij dat beschrijft. Het is meer iets van….aanvoelen denk ik of intuïtie of wellicht is het verbinding maken met de zogenaamde Akasha bibliotheek. (als die bestaat!?) Als er problemen zijn, of iets van dien aard, dan laat ik het los en als het zo mag zijn “ontstaat” er een oplossing in mijn hoofd. Het is net als met cryptogrammen: soms pieker je een ongeluk en je komt er niet uit. De volgende dag kijk je weer en Hatsikidee!; alles valt op zijn plaats. Persoonlijk denk ik dat meer een kwestie is van je zelf zien als deel het groter geheel. Ik vind het altijd hondsmoeilijk om voor deze materie de juiste bewoordingen te vinden: je moet iets beschrijven waarvan je zelf nauwelijks beseft hoe het werkt. Maar we blijven proberen. 

Rr: Dank je wel Hans, voor deze waardevolle aanvulling! Ik wil zeker niet de indruk wekken, dat mijn methode van 'intuïtief schrijven' de enige manier zou zijn om met de 'hogere wereld' om te gaan. We hebben het hier over een relatie, en die zijn altijd, voor iedereen, verschillend. Ik zie nooit twee mensen op precies dezelfde manier geloven, jij? Ik ben in de eerste plaats een mens van woorden, dus is het niet zo gek dat míjn relatie met Hogerhand vooral op die manier vorm heeft gekregen. Maar ik heb ook geleerd dat het niet alleen om het denken gaat, maar ook om intuïtie (denk jij ook dat jouw manier daar in de eerste plaats op aansluit?) en verbeelding. Het lijkt me heel belangrijk om al die vormen van contact met elkaar uit te wisselen, en zo van elkaar te leren. Het goddelijke is volgens mij groot genoeg om zich in al die vormen van relatie op de één of andere manier een stukje te laten kennen.